Sexverhalen.us

Op onze website vind je gratis geile sexverhalen in verschillende categorieŽn. Je kunt je eigen sexverhalen toevoegen middels het formulier. Dit kan met naam en emailadres , maar ook volledig anoniem !

Titel: in de kooi

Verhaal

In de kooi

Uit al haar porien zwetend hangt Margot in de kooi en
rukt aan de kettingen, die echter geen duimbreed wijken.
Achter haar knieholten en om haar enkels zitten leren
banden, die weer aan de kettingen zijn geklonken, die in
de vloer vastzitten. Ook om haar polsen zitten kettingen
en die zijn links en rechts aan de spijlen van de kooi
bevestigd, zodanig, dat haar armen wijd gespreid zijn.
Ook om haar hals zit een leren riem en die zorgt via de
ketting in de vloer dat ze niet ver omhoog kan met haar
hoofd. Buiten de kooi staan twee forse kerels, die hun
monstrueuze pikken door de tralies steken en haar
bevelen opnieuw te zuigen. Doodmoe voldoet ze aan het
bevel, wetende, dat tegenstand niet helpt en ook
bevreesd voor de zweep, die bij de minste weigering
kletsend op haar rug neerdaalt. Daarvoor zorgt de man,
die achter haar in de kooi geknield zit en haar nu anaal
gaat neuken. Huiverend van pijn en ellende voelt ze de
dikke knots binnendringen en slaakt een kreet als hij
haar bovendien gemeen in de zwaaidende borsten knijpt.
Ze heeft het gevoel of haar tepels ervan af gerukt
worden en kermend zuigt ze op de pikken,die ze alleen of
tegelijk in haar mond gepropt krijgt.
De mannen slaan hun neukgerei hard op haar reeds
gekneuse lippen en steken het harde vlees ver, veel te
ver in haar strot. Over haar buik en borsten sijpelen
kleine geilstroompjes van vorige ejakulaties en nu kan
ze elk ogenblik een nieuwe lading verwachten. Zijn die
kerels dan nooit uitgespoten? zo vraagt ze zichzelf af
en met de moed der wanhoop pijpt ze door tot de eerste
begint te kreunen en haar keel volspuit met zijn hete
sperma. Hij neemt er de tijd voor en Margot denkt dat ze
ztikt in het zoutige vocht. eindelijk trekt hij zich
terug en lacht gemeen als onmiddelijk de andere pik
begint te spuiten en lippen en wangen van een dikke
brijlaag voorziet. Ze is zo met deze mondverkrachting
bezig geweest, dat ze de man in haar reet helemaal
vergeten is. Maar nu bespeurt ze hem des te
nadrukkelijker. Nog harder dan voorheen stoot hij diep
in haar door en kreunend laat ze zich de verkrachting
welgevallen. Wat kan ze anders doen? Ze is immers
kompleet machteloos tegen haar belagers. Gelukkig komt
hij ook snel en vult haar darmen tot de opengescheurde
uitgang. Volledig bevredigd maken de kerels haar nu los
en laten haar voor oud vuil in de kooi liggen terwijl ze
grapjes makend de zoldertrap afdalen. Half bewusteloos
zinkt Margot op de vuile vloer en ruikt haar eigen
uitwerpselen waar ze doorheen kruipt. De totale
uitputting nabij valt ze in slaap en weet van de wereld
niet meer af. Als ze wakker wordt staat de zon al hoog
aan de hemel en ze rekt zich langdurig uit in haar warme
bedje.

Ze wrijft haar pijnlijke polsen en kruipt uit het bed.
Ze gaat voor de spiegel staan en draait haar rug
zodanig, dat ze die bijna geheel kan zien. Ze speurt
naar striemen, maar kan niets ontdekken. Ze laat het bed
vollopen en koestert zich in het warme water. Twee uur
later ligt ze bij de psychiater op de bank en sluit de
ogen. Dr. Birbel zit naast haar en zegt: "Zo Margot, je
hebt dus weer dezelfde droom gehad. Vertel eens precies
wat je voelde en dacht... en niets overslaan.. Noem de
dingen bij de naam zoals je ze in gedachten hebt en
geneer je niet." Margot haalt even adem en steekt van
wal. "Nou dokter, het is iedere keer dezelfde droom,
hier en daar met kleine variaties. Ik loop te wandelen
op een stillen landweg en passeer een huis met mijn
naam. 'Huize Margot' staat er in verweerde letters op.
Het huis is groot en erg verwaarloosd en staan in een
grote, even verwaarloosde tuin, waar de brandnetels en
andere onkruid metershoog staan. Nieuwsgierig, omdat het
huis mijn naam draagt, loop ik de tuin in en zie, dat
het, hoewel het nog wel van wat meubliair is voorzien,
onbewoond is.

Ik loop om het huis heen en ga door de keukendeur, die
niet op slot is en krakend opengaat, naar binnen. Eerst
dwaal ik op de kamers op de parterre en loop dan
langzaam de trap op. Op de eerste etage is bijna alles
leeg en dan ga ik de zoldertrap op. De houten, verveloze
deur staat half open en ik ga naar binnen. Zo als ik
binnen ben, word ik beetgepakt door drie mannen die daar
met hun... eh... pik uit hun broek op me staan te
wachten. Ze rukken de kleren van mijn lichaam en voelen
mij gemeen lachend tussen mijn benen... aan mijn...
eh... kutje. Ze trekken aan mijn... eh... eh...
schaamlippen en strelen geraffineerd over mijn... eh ...
kittelaar. Daardoor word ik vreselijk... eh... eh...
g... geil en word op de grond gedrukt. Ik krijg gelijk
drie... eh... pikken tegen mijn mond aan gedrukt en ik
word gedwongen zo om beurten te.. zui... pijpen. Tien
minuten of langer ben ik zo bezig en dan spuiten ze een
voor een hun... eh... kwakkies in mijn b... eh... mond.
Daarna kleden ze zich helemaal uit en word ik in een
ijzeren kooi gesjord en vast gebonden aan kettingen,
zodat ik geen kant uit kan. Ze slaan me gemeen met grote
zwepen en dan moet ik weer hun... enorme grote...
lullen... pijpen tot ze weer alledrie... eh... kl...
klaarkomen. Dan komen ze in de kooi en neu... nemen...
eh... neuken me om beurten..." Kom je daar zelf ook bij
klaar?" Margot kleurt tot achter de oren. "Ja dokter...
heel vaak en heel intens."

"En geniet je van het sperma op je lippen?" Margot kijkt
vol schaamte en slikt een paar maal. Haar handje schuift
aarzelend over de bank en verdwijnt onder de witte jas
van dokter Birbel. Deze begint te hijgen en spreidt de
benen iets zodat zij de gelegenheid krijgt zijn rits
omlaag te trekken. Terwijl ze de grote stijve knots
tevoorschijn trekt praat ze fluisterend verder. "Ze
steken hem ook in mijn an... eh... kont en neu... neuken
me erg hard, zodat het pijn doet. Toch ervaar ik ook
genot als ik weer een van die grote pikken in mijn mond
krijg kom ik kl... o... dokter... zo... k... ik niet...
pr... bllbll... zlff... mmmm... umum..." Dokter Birbel
kreunt en Margot vraagt: "Mag ik het afspoelen of moet
ik het laten zitten... het kleeft erg... mmm." Dokter
Birbel maakt zijn kleren in orde en gaat aan zijn buro
zitten. Margot komt van de bank en neemt tegenover hem
plaats. "Wat denkt u ervan, dokter?" Hij strijkt in
gedachten over zijn spitse baardje en kijkt haar aan.
"Ja Margot, ik denk dat het iets is, dat je in een
vroeger leven hebt meegemaakt... reincarnatie. Een
andere mogelijkheid is, dat je in je onderbewustzijn
naar zo'n behandeling verlangt. Heb je er veel over
gelezen of met je man over gesproken destijds?" "Nee
dokter. Toen alles nog goed was met mijn man dacht of
droomde ik nooit zulke dingen. Hij heeft ook nooit iets
in die richting voorgesteld." "Maar je sexleven met hem
verliep wel onbevredigend?" Margot aarzelt: "Ja... nee,
dat is te zeggen, er waren keren bij, dat het heerlijk
was, maar ook wel, dat hij er niets van terecht bracht
en ik ook eigenlijk geen zin had. Maar ook na de keren,
dat ik echt genoten had, had ik het gevoel, dat er iets
ontbroken had." "Is dat uiteindelijk de reden geweest
van jullie scheiding?" Margot knikt. "En wanneer zijn
die dromen begonnen?"

Dokter Birbel staart naar zijn nagels en knikt als hij
haar antwoord hoort. "Kort nadat de scheiding was
uitgesproken dokter. Ik droomde dat ik op zoek was naar
de martelkamer waar ik in latere dromen in terecht zou
komen." Dokter Birbel staat op en loop om zjin buro
heen. Hij legt zijn handen op haar schouders en kijkt
haar doordringend aan. "Je bent financieel onafhankelijk
Margot. Je hebt mij bij de vorige bezoeken verteld, dat
je familie uit Zeeland stamt. Daar ligt misschien de
oplossing. Trek er tussenuit en zoek en hotel of pension
in die streken. Ga veel wandelen of fietsen in die
streken en probeer je in te leven in vroegere tijden en
situaties. Misschien ligt daarin de oplossing van je
probleem en komt daar de grote bevrijding. Houd als je
wilt kontakt met me en bezoek me als je terug bent." Ze
nemen afscheid en Margot gaat naar huis om haar reis
voor te bereiden. De volgende dag reeds is zij op weg
naar Zierikzee en neemt daar een kamer in een goed maar
eenvoudig hotel. Van daaruit onderneemt ze kleine
uitstapjes in de omgeving. De derde dag huurt ze een
fiets en rijdt een eind westwaarts. De Oktoberzon heeft
nog genoeg kracht en al gauw voelt ze zich behaaglijk
warm van de inspanningen van het fietsen. Op een stille
bochtige buitenweg ontdekt ze plotseling het huis. Ze
springt van de fiets en staart gebiologeerd naar de
grote vervallen villa. Haar blikken richten zich op de
daklijst waarop in sierlijke letters staat: 'Huize
Margot'. Het huis is zo te zien onbewoond, overal is de
verf afgebladderd en de tuin is een regelrechte
wildernis. Brandnetels, wilgenroosjes, solidagad en
kamperfoelie overwoekert het terrein. Het toegangshek
hangt scheef in de scharnieren en op de eerste etage
klappert een raam heen en weer.

Margot glipt door het half open hek en zet de fiets
tegen een boom. Met een hoogrode kleur loopt ze om het
huis heen en probeert de kruk van de keukendeur omlaag
te duwen. Krakend geeft die mee en even later is ze
binnen. Een dikke laag stof en zand bedekt de bodem en
de weinige meubelstukken zitten ook onder. Tree voor
tree beklimt ze de krakende trap en komt op de
bovenverdieping. De kamers zijn nagenoeg leeg en ook
hier ziet ze de tekenen van verval. Dikke zweetdruppels
parelen op haar voorhoofd en het verleden schijnt te
herleven. Vaag hoort ze ruzie-achtige stemmen en
hardverscheurende kreten door het huis daveren. Met
knikkende knieen beklimt ze de gammele zoldertrap en
duwt met twee handen de half open staande deur verder
open. Links van haar ziet ze een open hutkoffer met
ijzeren tangen en wat zwepen. Rechts een houten bank met
klemmen waarop kennelijk mensen gemarteld werden in
vroegere tijden. En in het midden... een kleine
vierkante ijzeren kooi, volledig verroest. Tussen de
tralies hebben spinnen hun web geweven. Van de zoldering
en op de vloer zijn haken met kettingen bevestigd. Aan
het uiteinde van de kettingen zitten half vergane
riemen. De wind giert zachtjes door de hier en daar
verschoven dakpannen en Margot huivert, voelt zich koud
en warm tegelijk worden. Langzaam begint ze zich uit te
kleden en wrijft aarzelend over haar opgezwollen bolle
spleet. Met twee vingers trekt ze de grote schaamlippen
van elkaar en propt de dikke achterkant van een der
zwepen in haar druipende kut. Ze klemt het ding stevig
tussen haar benen en schuifelt zo voetje voor voetje
naar de kooi, gaat er binnen en knielt op de vuile
ruwhouten vloer. Dan buigt ze met tranen in haar ogen
het hoofd en wacht op de grote bevrijding...

Naam auteur: brandon
E-mailadres auteur: adsl699774@tiscali.nl
Stemmen:

> Klik hier om alle verhalen in deze categorie te lezen